LISA FRANKEN

Cellist - Pianist

Adembenemende seizoensopening Muziek onder de trap

Geplaatst op 18 september 2015 door Frank

De “bravo’s” waren niet aan te slepen tijdens de opening van de serie concerten ‘Muziek onder de trap’. Ondanks het onstuimige weer was de hal van het Huis van Cultuur en Bestuur afgelopen donderdag 17 september goed gevuld met publiek. En terecht: het concert werd verzorgd door niemand minder dan de Duitse Lisa Franken, pianiste én celliste.

Na het volgen van talloze opleidingen en masterclasses en het winnen van verscheidene concoursen in binnen- en buitenland is zij in beide instrumenten even bedreven. Een zeldzaamheid in de muziekwereld.

Lisa nam het publiek mee op reis in de muziekgeschiedenis, startend in de barok en eindigend in de 20e eeuw. Ze opende het concert met een prachtige vertolking van de suite in d mineur van J.S. Bach. “Nee, dit is niet die bekende suite, maar op zijn minst wel net zo mooi”, vertelde Lisa voordat ze begon met spelen. Daar was geen woord aan gelogen.

De cello maakte plaats voor de piano en Johann Sebastian voor zijn zoon Carl Phillip Emanuel Bach. In een korte sonate in Bes liet Lisa het publiek kennis maken met deze veel minder bekende telg uit de Bach-familie. “Hoewel hij toen hij leefde een stuk populairder was dan zijn vader”, voegde ze daar aan toe.

Via 2 impromptu’s van Franz Schubert en 2 nocturnes van Frédéric Chopin voerde Lisa het publiek heel soepel via de klassieke en romantische periode naar 3 impressionistische werkjes van Claude Debussy. De piano werd zo in al haar facetten geëerd.

Dat Lisa ook over een portie temperament beschikte liet zij horen in de laatste 3 stukken op het programma. Op cello speelde zij op spetterende wijze een dans en finale van de Spaanse cellist en componist Gaspar Cassado: “hij was een gevierd cellist en besloot op latere leeftijd ook zelf stukken te componeren.” Het publiek was hem aan het applaus te horen dankbaar. Tot slot speelde Lisa op de vleugel 2 stukken van de bekende Argentijnse componist Astor Piazolla. Het eerste stuk was een Milonga, de voorloper van de tango. Het slotstuk van de avond was het alom bekende Libertango, dat geheel terecht een staande ovatie ontving.